حضرت سليمان عليه السّلام بفرستادگان بلقيس گفت : شما مرا بوسيلهء مال مدد ميكنيد در صورتى كه آنچه خدا به من داده بهتر است از آنچه كه بشما داده است ! بلكه شما بايد بهديهء خودتان خوش‌حال باشيد ! فرستادگان بلقيس بسوى بلقيس مراجعت كردند و گفتند : اين شخص كه پادشاه نيست ( بلكه ما فوق پادشاهان است ) و ما طاقت ( مقاومت ) با او را نداريم . بلقيس كسى را نزد حضرت سليمان فرستاد و پيغام داد كه خودم با بزرگان قومم نزد تو مىآيم تا امر تو را امتثال نمايم . آنگاه بلقيس دستور داد تا تخت سلطنتى را كه از طلا بود و بياقوت و زبرجد و لؤلؤ مرصع بود در ميان هفت خانه كه هر كدام در جوف ديگرى بودند پنهان نمودند و كليه دربهاى آن خانه‌ها را بستند ، تعداد ( 600 ) كنيز خدمت‌گذار بلقيس بودند ، بلقيس به آن كسى كه او را خليفهء خود قرار داده بود گفت : تخت سلطنتى مرا حفظ كنيد كه احدى خود را به آن نرساند تا من مراجعت نمايم . آنگاه بسوى حضرت سليمان عليه السّلام خارج شد و مقام سلطنت بلقيس در يمن بوده ، پس بلقيس با دوازده فيل از فيلهاى يمن و فيل سلطنتى از يمن خارج شدند و طايفهء اجنه خبر آمدن بلقيس را به حضرت سليمان ميدادند تا اينكه بلقيس نزديك شد . حضرت سليمان به ياران خود فرمود : كداميك ( از شما ) تخت سلطنتى بلقيس را قبل از آنكه بلقيس و يارانش نزد من بيايند و اسلام اختيار كنند براى من خواهد آورد ؟ و قصهء عفريت و ديو همان است كه خدا در قرآن عظيم خبر داده است . آصف بن برخيا به حضرت سليمان گفت : من تخت سلطنتى بلقيس را قبل از اينكه چشم تو بسوى